Мне ў рукі патрапіў вельмі цікавы даумент. Гэта ксеракопія пратаколу дручэння прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Лукашэнка , якія дадзены 10 красавіка 2008 года пры наведванні будынка па вуліцы Кірава 43 ў горадзе Мінску. Дакумент датаваны 3 чэрвеня 2008 года. Яму прысвоены № 18.
Тут ёсць два пункты.
Разглядзім пункт 1, падпункт 1.4 які у перакладзе на беларускую мову гучыць наступным чынам: прадугледзець ў праекце дзяржаўнай інвестыцыйнай праграмы на 2009-2010 гады будаўніцтва новага будынку для размяшчэння дзяржаўных устаноў на месцы руўнуеімага будынку па вліцы Чырвонаармейскай 9 у горадзе Мінску.
Тут ёсць таксама даручэнне кіраўніцтву справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ў падпункце 4.1: кіраўніцтву справамі сумесна з Нацыянальным сходам Рэспублікі Беларусь, Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь, Канстытуцыйным судом Рэспублікі Беларусь ў двухмесячны тэрмін унесці прапановы па зносу будынку на вуліцы Чырвонаармейская 9 у горадзе Мінску і пабудове на гэтым месцы новага будынку з архітэктурным воблікам руйнуемага для размяшчэння Палаты прадстаўнікоў, Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь і Канстытуцыйнага суда.
Павінен нагадаць, што ў памяшканні па вуліцы Чырвонаармейская 9 была Нацыянальная бібліятэка – як яе усе называлі “ленінка”.. А само памяшканне ўнесена у дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь.
Спіс зацверджаны Пастановай Савета Міністраў ад 14.05.2007 года № 578.
Гэта азначае, что на аб’ект ў поўным аб’ёме распаўсюджваецца Закон рэспублікі Беларусь аб ахове гісторыка-культурнай спадчыны. Апошні варыянт Закона датаваны 9 студзеня 2006 года.
Рашэнне па зносу гістрыка-культурных каштоўнасцей парушае аж 15 артыкулаў памянёнага вышэй Закона і цэлы шэраг падзаконных нарматыўна-прававых актаў. А таксама ртыфікаваныя Рэспублікай Беларусь міжнародныя нарматыўныя дакументы па ахове і кансервацыі гістрыка-культурных каштоўнасцяў.
Можна шмат казаць і пра маральныя страты. Бо сам будынак унікальны – прыклад архітэктуры канструктывізму.Яго праектаваў знакаміты архітэктар Г.Лаўроў. А ў Мінску засталіся лічаныя буднкі гэтага накірунку. Хаця да другой сусветнай вайны Мінск лічыўся неафіцыйнай сталіцай канструктывізму. Зараз засталося няшмат: пэўная карпусы універсітэта, пакуль яшчэ існуе “ленінска”, Дом ураду, фабрыка-кухня, Дом друку на рагу Сурганава, абсерваторыя…
І вось, на месцы гэтага будынку хочуць зрабіць муляж – бо гэта будзе новабудоўля, якая не мае каштоўнасці. Нідзе ў свеце такого гваолту над свёй спадчынай не робяць.