На апошняй «Рок-Капаеацыі», якая з аншлагам прайшла напрыканцы зімы у сталічным к/з «Мінск», магілёўскі гурт «Tav.Mauzer» выступаў як прэтэндэнт у шэрагу намінацыяў і... без прыза не застаўся, атрымаўшы карону як «Лепшы выканаўца 2006 году». А вось як адна з маладзёжных сталічных газет выказалася з нагоды выхаду дэбютнага альбома гэтага калектыва: «Бадай, Магілёў прэтэндуе адабраць у Полацка лаўры беларускага Брадвею, бо менавіта адтуль паходзяць найбольш зыркія рок-адкрыцці апошняга часу — гурты «Osimira», «Nevma», «Глюкі» і... вось яшчэ «Таварыш Маўзэр». Viva Магілёў!»

Так, полацкі рок-бум 8090х (калі на ўсю краіну грымелі «Мясцовы час», «Дзіда», «Грунвальд», Ален, Сяржук Сокалаў-Воюш...), відаць, адыйшоў у мінулае. Цяпер Магілёў усё больш гучна заяўляе пра сябе менавіта ў нацыянальнай плыні. Гэтую выснову пацвярджаюць і вынікі найбольш значных агульнанацыянальных хіт-парадаў Беларусі, і самыя аўтарытэтныя рок-зборнікі апошніх гадоў: «Таварыш Маўзэр» быў і на абодвух выпусках «Песень Свабоды», і на другой частцы моднай кампіляцыі «Прэм’ер-Тузін», і ў тэматычным CD «Чарнобыльскі вецер», што сведчыць пра заваёву магіляўчанамі ўсіх сталічных лэйблаў — «VoliaMusic», «West Records», «БМАgroup».

Асабіста для мяне гэтае адкрыццё адбылося яшчэ ў 2004 годзе, калі «Таварыш Маўзэр» выступаў у мінскім клубе «Акварыюм» на адборачным туры знакамітага польскага фестывалю «БАСовішча», дзе я быў у журы. Гурт пакінуў незабыўныя ўражанні і віртуозным выкананнем складаных хардкоравых пасажаў, і прыкметным сцэнічным іміджам. А ў снежні 2005га я нават напісаў пра іх у сваім рэпартажы з чарговага «Рок-Кола»: «Менавіта тут, у Полацку, «Таварыш Маўзэр» паказаў, што іхні гурт усім варта не толькі паслухаць, але і паглядзець. Імідж проста ўвальны. Быццам карцінка Пікасо на сцэне! З гукам ледзь не Баха!»

Так, былі ў хлапцоў прызы і «Рок-Кола», і «БАСовішча», таму акурат іхняга альбома шмат хто чакаў. І не марна: ужо з канца 2006 года ў Інтэрнэце ідзе жвавая дыскусія пра вартасці і пралікі навінкі.

Праўда, пра гурт адназначна і не выкажашся, бо нават іхнюю стылістыку (hardcore) многія даследчыкі удакладняюць модным тэрмінам emo. Дый іхнія недахопы камусьці пададуцца вартасцямі. Напрыклад, ведаючы песні «Беларусь будзе вольнай» (з экс-вакалісткай мінскага «Тарпача» Светай Сугака), «БТ» (з дакладным прыпевам «Будзь Тупым»), «Памірае Радзіма» (у альбом не ўвайшла), можна казаць пра пэўную палітычную заклапочанасць музыкаў, але варта прыслухацца больш уважліва, і вы зразумееце, што тут толькі цвярозае агульначалавечае асэнсаванне жыцця. А раскручаная на канцэртах песня «Без цябе» (з падманлівым рэфрэнам «Без цябе свет стане чысцей») — зусім не пра бацьку кагосьці з музыкаў, а пра дзявочую здраду. А гучала ж песенька на Бангалоры!

Праўда, не буду сцвярджаць, што хлопцы толькі схільныя банальна зарыфмаваць гатовыя штампы: «I love You/Without You». Іхнія тэксты рэальна заслугоўваюць абдумвання і аналізу. Яны рэальна неадназначныя, нават аб’ёмныя. І як памыляліся тыя, хто аднёс песню «OverDose» да банальнага лозунгу «Пчолы супраць мёду?». Бо яна рэальна супраць наркаты: «Амфітамін, потым гераін?/Спачатку вас шмат, потым ты адзін». Прызнацца, я сам слухаў гэты альбом з буклетам перад вачыма, таму што хлопцам усё ж ёсць што сказаць свайму слухачу. А слухач прагне зразумець усё гэта. І гавораць яны часта пра гэтак важнае, што вымушаны ўсё ж хавацца за псеўданімамі.

«Таварыш Маўзэр» — гэта Янка Маўзэр (вакал), яшчэ адзін вакаліст Бор (магчыма, Барыс), гітарыст Kolhz, бубнар Ілля, бас-гітарыст Ігар і сэмплер UFO. Акурат гэтаму апошняму (UFO) належыць і эфектны малюнак на вокладцы дыска.

Варта адзначыць канцэптуальнасць альбома: «Радасць» у іх пачынаецца «Стэрэа-Ўдыхам» і заканчваецца «Стэрэа-Выдыхам», а паміж гэтамі імгненнямі — цэлае жыццё. Тут і «Людзі», і «Гітлер капут», і «Шызафрэнія», і «БТ», і песня-перакананне «Я застануся»... У атачэнні неўтаймоўных рытмаў і пасажаў хардкору вылучаецца сваёй пяшчотай мелодыя «Калыханкі». А тое, што найбольш знакамітыя песні «Брудная вада», «Без цябе», «Беларусь будзе вольнай» не сталі высоўваць на авансцэну (яны ўвогуле ў канцы альбома, але перад «выдыхам», значыць усё ж не ў бонусах) сведчыць акурат пра важнасць задуманай хлопцамі канцэпцыі. Так што «Таварыш Маўзэр» прапануе ў дэбюце сур’ёзны прадукт — не праходзьце міма! Бо нават ў сталіцы ён выступаў паспяхова не толькі ў акадэмічнай канцэртовай зале «Мінск», але і ў сольных канцэртах на сцэнах клубаў «Арэна», «Рэактар» і г.д.

Вітаўт МАРТЫНЕНКА,музычны крытык